2 Şubat 2011 Çarşamba

1 Şubat , 2 Şubat ve 3 ve 4 ve 5...

Dün idare eder bir haldeydim, bu sabahsa berbat bir güne uyandım. Dün Baış Mançoyu andık. Vay be seneler olmuş, Allah rahmet eylesin vs.. Bugünde Defne Joy Foster... Ona da çok üzüldüm. Yani kendisi genç , daha çok taze bir evlilik, 1,5 yaşında bir bebek... Hepsi üzücü işte. Ama sonradan düşünüyor insan, daha milyonlarca hangi eşler, kimbilir hangi bebekler öksüz, yetim kalmakta. Kimler gençecik yaşta hayata veda etmekte!

Bu sabah kurabiyeleri fırına koyarken parmağımı yaktım. Dünde diken batmıştı. Geçen hafta kadıköy'de anneme ve bana az kaldı araba çarpıyordu, adam penceresinden bağırdı gitti. Benimde başımda bir haller var ama hayırlısı  diyorum. Zaten öyle aman aman uzun bir hayat dilediğimde yok...

Dünyada nerde ölen varsa, hepsinin ailesine sabır, kendilerinede rahmet eylesin Allah demekten başka bir çare kamlıyor...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder